ورود ثبت نام

ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز ورود *
مرا بخاطر داشته باش

ایجاد حساب کاربری

گزینه های * دار الزامی می باشند.
نام *
نام کاربری *
رمز ورود *
تائیدیه رمز ورود *
نشانی پست الکترونیک *
تائیدیه نشانی پست الکترونیک *

شاید در گذشته‌های دور که بیماری‌ها برای نوع بشر ناشناخته بود ، بیماری‌های فصل گرما تنها به انواع اسهال و استفراغ محدود می‌شد. در گذر زمان میکروب‌ها و ویروس ها شناخته شدند و بیماری‌هایی همچون «وبا» ، «حصبه» و «مالاریا » از جمله بیماری‌هایی است که به سراغ مردم می‌آید و جان آن‌ها را می‌گیرد.

در چند سال اخیر ، اما تبی شناخته شده که از طریق حیوانات به انسان منتقل می‌شود ، «تب کریمه کنگو»!

با بروز یک بیماری در کشور ، ضمن تکذیب اولیه مسئولان ، شبکه‌های اجتماعی با انتشار اخبار ناموثق به ترسی که همراه با بیماری می‌آید ، دامن می‌زنند. اطلاعاتی مانند تعداد مبتلایان و یا کشته‌ها ، آگاهی‌های بهداشتی که در مقابل بیماری کارساز نیست و بسیاری دیگر که نه تنها کمکی به رفع و دفع بیماری در کشور نمی‌کند ، بلکه موجب ایجاد یک ترس عمومی نیز میشود.

 

تعریف خلاصه ای از تب کریمه کنگو ارائه شده ، به این شرح که : " تب کریمه کنگو یک بیماری ویروسی است که بین دام و انسان مشترک بوده که در دام علامت مختصری جز تب نداشته اما در انسان منجر به مرگ میشود. "

بیماری کریمه کنگو در سال ۱۹۴۴ در کریمه اوکراین به نام تب خونریزی دهنده شرح داده شد. در سال ۱۹۶۹ معلوم شد عامل تولید این بیماری مشابه همان بیماری است ، که در سال ۱۹۵۶ در کنگو مشاهده شد. از این رو ارتباط این دو مکان و بیماری باعث اسم فعلی شد. حال باید پرسید این بیماری تا چه میزان باعث مرگ انسان میشود و چگونه وارد ایران شده است؟  : این بیماری ۳۰ تا ۵۰ درصد کشندگی و تلفات دارد که رقم بالایی است. در سال 93 تعداد قربانیان این بیماری در کشورمان 39 نفر بود. این در حالی است که در سال‌های دورتر تعداد قربانیان بیش از یک صد نفر بود. در سال 94 با افزایش نگرانی ها و رسانه ای شدن این بیماری ، مجلس شورای اسلامی نیز نسبت به کنترل بیماری واکنش نشان داد. نگرانی ها افزایش یافت و سم پاشی دامداری ها و گله ها آغاز شد.

شایعات قوت گرفت ، فیسبوک و دیگر شبکه های پیام رسان شده بودند منبع اطلاع رسانی این بیماری! حتی بیماری هم باعث نشد تا عده ای از فکر افزایش «فالوور» و «ممبر» غافل شوند ، پیام های بهداشتی پوچ برخی اکانت ها ، پیچ ها و کانال ها دست به دست میشد و تنها به ترس مردم دامن میزد. با بروز هر نوع بیماری شبکه های مجازی فعالیتشان دو چندان میشود. هرچند افرادی هستند که صرفاً هدفشان اطلاع رسانی است اما در این بین برخی نیز به دنبال جذب فالوور دست به انتشار مطالب کذب میزنند ، از آمارهای اشتباه در ارتباط با کشته ها گرفته تا تولید پیامهای بهداشتی که موجب ایجاد رعب و وحشت در زمان شیوع یک بیماری میشود. مردم و اعضای صفحات مجازی این افراد هم این مطالب را دست به دست میکنند تا فرآیند ترس از بیماری در میان مردم کامل شود.

 

تب کریمه کنگو در سال 96

سیستان و بلوچستان ، کردستان و اصفهان سه استانی است که در دو سال اخیر مورد هجوم تب کریمه کنگو قرار گرفته است. در سال جاری اما بار دیگر با شروع ماههای گرم سال ، تب کریمه کنگو مانند سالهای گذشته از شرق کشور خودنمایی کرد. کشتارگاهی صنعتی در استان سیستان و بلوچستان به دلیل خرابی سیستم تهویه محوطه نگهداری گوشت به مدت سه روز تعطیل شد ، ولی به علت ناآگاهی ، مسئولان کشتار را متوقف نکردند و دام کشته شده را مستقیم به بخش بسته بندی بردند.

در پی این رخداد ۱۷ نفر از کارگران این کشتارگاه در زاهدان علایم تب و خونریزی پیدا کردند. درحالی حال 4 نفر از این افراد وخیم اعلام شده بود که ۱۳ نفر دیگر نیز آزمایش ویروس شناسی آنها مثبت بود. گفتنی است در ماه اخیر برای کنترل این بیماری ، ورود دام زنده از کشورهای شرقی به ایران ممنوع شد. باتوجه به این موضوع که دام زنده در ایران گران‌تر است ، از کشورهایی شرقی ایران از جمله هندوستان ، پاکستان و افغانستان به کشور دام صادر می‌‌شد.

در یک اقدام دیگر هشت کشتارگاه صنعتی از شمال تا جنوب استان سیستان و بلوچستان تأسیس شد تا دام‌ها همانجا کشتار شوند ، چرا که ویروس شش ساعت بعد از کشتار از بین می‌رود. کشتارگاه‌های صنعتی نیز موظف شدند ۲۴ ساعت بعد از کشتار ، دام را در محوطه‌ای که دمایی بین چهار تا هشت درجه دارد ، نگه دارند و سپس بسته‌بندی کنند.

همچنین به هموطنان عزیز توصیه میشود ، برای پیشگری از بیماری تب کریمه کنگو نکاتی را رعایت کنند :

 

  • جدا نگاه داشتن جایگاه دام از محل زندگی ،

 

  • خودداری از له کردن کنه با دست یا روی بدن دام ،

 

  • خودداری از تماس بدن با ترشحات و خون دام ،

 

  • خودداری کشتار دام در محلهای غیر مجاز ،

 

  • تهیه گوشت مورد نیاز از محلهای مطمئن و تحت نظارت دامپزشکی ،

 

  • رعایت اصول ایمنی در موقع تماس با گوشت تازه ، جگر و سایر آلایش دام ،

 

  • روشهای حفاظت شخصی در تماس با ترشحات و خون حیوانات پوشیدن دستکش ، لباس بلند ، چکمه ، ماسک و عینک ،

 

  • روشهای حفاظت شخصی از گزش کنه و حشرات ،

 

  • خودداری از رفت و آمد در محلهای کشتار غیر مجاز ،

 

  • اجتناب از خوردن گوشت ، جگر خام و نیم پخته ، نگهداری جگر ، دل ، قلوه به مدت ۴۸ ساعت در یخچال و سپس استفاده از آن

مصرف بی رویه محصولات دخانی به ویژه قلیان در جوانان، نوجوانان، زنان و متاسفانه در برخی از محافل خانوادگی بزرگترین دغدغه متولیان سلامت در این زمینه را فراهم آورده است. همچنین با توجه به اینکه میزان مواجهه با دود در هر وعده مصرف قلیان معادل استعمال 100-80 نخ سیگار بوده و آلودگی تنباکوهای معطر به ترکیبات سرطان زای قطعی همچون بنزن، فلزات سنگین و نگران کننده تر، آلودگی تنباکو ها حین آماده سازی به برخی از مواد روانگردان این دغدغه را دو چندان ساخته است.

 

امروزه کنترل دخانیات در دستور کار مراکز توسعه پایدار تا سال 2030 میباشد. یکی از مؤثرترین وسایل برای کمک به پیشگیری و کاهش مرگ و میر زودرس از بیماریهای غیر واگیر (بیماریهای غیر ناقل) از جمله بیماریهای قلبی عروقی ، سرطان ها و بیماری مزمن انسداد ریوی و . . . . تقویت اجرای این کنترل در مورد دخانیات و در چارچوب کنوانسیون WHO هدف تمامی کشورها و دولتهای در حال توسعه و توسعه پایدار میباشد.

 

کنترل دخانیات علاوه بر کمک به دستیابی به اهداف جهانی ، موجب صرفه جوئی در هزینه های زندگی ، کاهش نابرابری های بهداشتی ، کنترل اثرات زیست محیطی نامطلوب در اثر رشد دخانیات ، تولید ، تجارت و مصرف است. کنترل دخانیات همچنین میتواند باعث کاهش چرخه فقر ، کمک به پایان دادن به گرسنگی ، ترویج کشاورزی پایدار ، رشد اقتصادی ، مبارزه با تغییرات آب و هوا . افزایش مالیات بر محصولات توتون و تنباکو و استفاده از آن برای تامین مالی پوشش بهداشتی جهانی و دیگر برنامه های توسعه دولتها باشد.

 

مردم می توانند در سطح فردی به ساخت یک جهان پایدار بدون دخانیات کمک کنند. این امر نه تنها اهتمام دولت ، که تلاش برای کنترل دخانیات از جانب مردم ، باترک عادت دخانیات یا به دنبال کمک در انجام این کار که به نوبه خود حفظ سلامت خود و همچنین افرادی که در معرض دود دست دوم ، از جمله کودکان ، سایر اعضای خانواده و دوستان را طلب میکند. بدیهی است که پول هزینه دخانیات به نوبه خود ، مورد استفاده برای دیگر کاربردهای ضروری از جمله خرید مواد غذایی سالم ، بهداشت و درمان و آموزش و پرورش کاربردهای وسیعتری خواهد داشت.

 

حدود 6 میلیون نفر در هر سال از مصرف دخانیات میمیرند که پیش بینی شده ، رشد آن به بیش از 8 میلیون تا سال 2030 در پی  استفاده از تنباکو میرسد. تهدیدی  برای هر فرد بدون در نظر گرفتن سن ، جنس ، نژاد ، زمینه های فرهنگی و آموزشی ، که چیزی جز رنج ، بیماری و مرگ برای خانواده ها و اقتصاد ملی آسیب پذیر به ارمغان نمی آورد.

استفاده از تنباکو باعث میشود که اقتصاد ملی صرف افزایش هزینه های مراقبت های بهداشتی و کاهش بهره وری شود. این بدترین نابرابری برای سلامت جامعه و باعث فقر شده که در پی آن طبقات ضعیف و کم درآمد مردم ، کمترین امکان استفاده از مواد غذایی ، آموزش و پرورش و بهداشت و درمان را خواهند داشت.

روزی یک جمله بیاموزیم.

شایع‌ترین علت کم‌خونی به خصوص در زنان ، فقر آهن است. آهن جزء مهم هموگلوبین است و اگر بدن به اندازه کافی آهن نداشته باشد ، اکسیژن به اندازه کافی به سلول‌های قرمز نمی‌رسد.

 کم خونی فقر آهن بیشتر ناشی از زایمان ، آسیب‌های شدید ، جراحی و زخم است. برخی از افراد نیز مشکلات کمبود جذب آهن در بدن را دارند مانند کسانی که مبتلا به اختلالات روده مثل بیماری کرون هستند. کم خونی فقر آهن ، شاید در ابتدا هیچ علامت جدی نداشته باشند اما به مرور زمان سیر وخیم‌تری به خود می‌گیرد.

وقتی فردی دچار کم خونی میشود ، بافت های بدن فرد به اندازه کافی اکسیژن دریافت نکرده و قلب برای رساندن اکسیژن کافی به بافت ها و سلولها باید با طپش های بیشتر ، سخت تر کار کند و در نتیجه فرد با علائم زیر روبرو خواهد شد.

 

خستگی و ضعف :  

اولین علامت شایع کم‌خونی فقر آهن خستگی است. چون بدون اکسیژن کافی در خون ، بدن به اندازه کافی قادر به شکستن مواد مغذی و انرژی نیست. بدون انرژی نیز فرد احساس خستگی و ضعف میکند.

 

تمایل به خوردن چیزهای عجیب :

مبتلایان به کم خونی فقر آهن اغلب دچار سندرم پیکا می‌شوند. سندرمی که در اثر آن ، این افراد تمایل عجیبی به مصرف مواد غیر خوراکی مانند خاک ، یخ ، چسب و کاغذ دارند. علت واقعی ابتلا به این سندرم نامشخص است اما با دریافت مکمل‌های آهن احساس تمایل به این مواد از بین می‌رود.

 

سردرد و سرگیجه :

 سردرد و احساس سبکی سر همگی می‌تواند نشانه ابتلا به کم‌خونی باشد و آنهم به دلیل فقدان اکسیژن مغز. این عارضه حتی می‌تواند منجر به بروز غش در برخی افراد شود.

 

ضربان قلب نامنظم :

 تپش قلب و ضربان نامنظم می‌تواند به علت عدم انرژی بروز کند. چون بدن شما در تلاش برای افزایش سطح اکسیژن ، گردش خون را سریع تر می‌کند.

 

تنگی نفس :

زمانی که اندام شما به اندازه کافی اکسیژن دریافت نمی‌کند ، فعالیت ریه‌ها برای افزایش دریافت اکسیژن بیشتر می‌شود. برای همین مبتلایان به فقر آهن با بالا رفتن از پله ها و یا در طول تمرینات ورزشی دچار تنگی نفس می‌شوند.

 

درد قفسه سینه :

این درد به علت عدم هموگلوبین و اکسیژن کافی شایع است و در کم‌خونی‌های بسیار شدید حتی سکته قلبی نیز می‌تواند رخ دهد.

 

سوزن سوزن شدن پاها :

هنوز مشخص نشده که کم خونی فقر آهن با سندرم پای بی قرار ارتباط دارد یا نه ، اما احساس نیاز قوی و ناخوشایند به حرکت دادن پاها در مبتلایان به فقر آهن شایع است و می‌تواند خواب شبانه را حتی دچار اختلال کند.

 

رنگ پریدگی :

هنگامی که اندام حیاتی شما مانند قلب و مغز به اندازه کافی اکسیژن دریافت نمی‌کنند، جریان خون به پوست کاهش می‌یابد و شما دچار رنگ پریدگی می‌شوید.

 

شکنندگی ناخن‌ها :

 سلول‌های ناخن مانند هر سلول دیگر زنده نیاز به اکسیژن برای تنفس و رشد دارد و در غیر این صورت دچار شکنندگی و تضعیف می‌شود. ناخن‌هاي مبتلایان به فقر آهن از انحناي طبيعي خارج مي‌شود و در روي ناخن آنها، شيارهاي طولي پيدا مي‌شود که گاهي صاف هستند و در موارد شديدتر، فرو رفتگي روي ناخن ايجاد مي‌شود که به نام ناخن‌هاي قاشقي معروف هستند.

 

سرد بودن دست ها و پاها :

 کاهش جریان خون در اندام بدن منجر به احساس سردی در دست و پاها در مبتلایان به کم‌خونی فقر آهن می‌شود.

 

نشانه های غیر اختصاصی دیگری هم وجود دارند که باید برای ارتباط آنها با کم خونی ، در کنار علائم فوق تشخیص افتراقی را اعمال کرد :  

کم اشتهایی و تحریک پذیری "عصبی شدن و کم حوصلگی" / اعضاء بدنشان خواب میرود. / عدم تمرکز / رنگ پریدگی و عدم شادابی چهره / کمرنگ شدن بستر ناخن / حالت تهوع / یبوست / درد در قفسه سینه / تیرگی زیر چشم و . . .

 

چگونه از كم‌خوني پيشگيري كنيم؟

  • زنان باردار براي پيشگيري از کمبود آهن باید از ماه چهارم بارداري تا سه ماه بعد از زايمان از داروي آهن استفاده کنند.

 

  • به نوزادان نيز از چهار ماهگي تا حدود دو سالگي بايد قطره آهن داد و با توجه به اين که شير مادر به اندازه کافي حاوي آهن نیست ، تا زماني که کودک بتواند غذاهاي معمولي را بخورد ، نياز است که از قطره آهن نيز استفاده شود.

 

  • در بقيه موارد به افراد توصيه مي‌شود ، به اندازه کافي مواد حاوي آهن به خصوص گوشت قرمز را مصرف كنند. غذاهاي غني از آهن ، شامل گوشت قرمز ، ماهي ، مرغ ، زرده تخم مرغ ، جگر ، سبزي هاي داراي برگ سبز تيره مثل اسفناج ، حبوبات مثل عدس و لوبيا ، آجيل و کشمش هستند.