ورود ثبت نام

ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز ورود *
مرا بخاطر داشته باش

ایجاد حساب کاربری

گزینه های * دار الزامی می باشند.
نام *
نام کاربری *
رمز ورود *
تائیدیه رمز ورود *
نشانی پست الکترونیک *
تائیدیه نشانی پست الکترونیک *


آیا تابه‌حال به خانه رسیده‌اید و به یاد نداشته باشید که چگونه تا خانه رانندگی کرده‌اید؟ آیا تابه‌حال پشت یک ماشین رسیده‌اید و چند متر قبل را به یاد نیاورید؟ اگر جواب شما به این سؤالات مثبت است، شما در وضعیت خطرناکی هستید ، چراکه شما "هیپنوتیزم جاده" را تجربه کرده‌اید. هیپنوتیزم به‌طورکلی حاصل از تمرکز فوق‌العاده بالا ذهن ، جدا شدن ذهن از محیط پیرامون و همچنین میزان زیادی تلقین است.

هیپنوتیزم جاده نیز نوعی از هیپنوتیزم است که هنگام رانندگی اتفاق می‌افتد.  هیپنوتیزم جاده بر اثر رانندگی در جاده‌های طولانی و یکنواخت ، کم‌خوابی قبل رانندگی ، خستگی ناشی از فعالیت‌های روز قبل و مصرف داروهایی نظیر داروهای اعصاب و روان ، استامینوفن ، شربت‌های ضد سرفه که موجب کاهش سطح هوشیاری می‌شوند ، اتفاق می‌افتد. اما خستگی اصلی‌ترین عامل هیپنوتیزم جاده‌ای شناخته‌شده است زیرا در هنگام هیپنوتیزم جاده ، مغز شما وارد مرحله‌ای از خواب شده که انگاری با چشمان باز خوابیده‌اید. حتی ممکن است چشمانتان تکان بخورد اما در واقع مغز شما خواب است. به‌طورکلی مونوتن و یکنواخت بودن جاده‌ها منجر به خیره شدن چشم در یک نقطه و عدم دیده‌شدن آن صحنه است.  به همین دلیل فعالیت‌های مغزی کاهش‌یافته و عکس‌العمل‌های آنی با سرعت کمتری نشان داده می‌شوند.

فاصله بین دیدن یک جسم در مقابل خودرو و فشار دادن پدال ترمز شش ‌دهم ثانیه است و زمان فوق‌العاده کوتاهی است ، بنابراین اگر سرعت فعالیت‌های مغز پایین بوده و عکس‌العمل دیرتری را نشان دهد ، منجر به تصادفات و خسارات جبران‌ناپذیری می‌شود. مصرف مواد مخدر و مشروبات الکلی نیز موجب بروز اختلالات بیشتری در هوشیاری می‌شود.

طبق تحقیقات انجام‌شده، بیشترین میزان تصادفات جاده‌ای در 30 کیلومتری مقصد اتفاق می‌افتند و این زمانی است که رانندگان خسته هستند و از هوشیاری کمتری برخوردارند.



 برای مقابله با هیپنوتیزم جاده و پیشگیری از بروز تصادفات و خسارات جبران‌ناپذیر رانندگی :

 

  • قبل از رانندگی و سفر ، حداقل 6 ساعت بخوابید و سرحال رانندگی کنید.


  • اگر داروهای ذکرشده در بالا را مصرف می‌کنید ، رانندگی نکنید.


  • در هنگام رانندگی به رادیو یا آهنگ‌های آرام‌بخش گوش نکنید ؛ زیرا ابتلا به اختلال هیپنوتیزم جاده‌ای را افزایش می‌دهد.


  • در بین راه ، حداکثر هر دو ساعت توقف کنید و برای 10 دقیقه استراحت کنید. از خودرو پیاده شوید تا خون به‌خوبی در بدن جریان یابد.


  • در هنگام استراحت بین‌راهی ، انجام حرکات کششی را فراموش نکنید. این حرکات کششی شادابی خاصی را در شما ایجاد می‌کنند که موجب می‌شود تا سرحال رانندگی کنید.


  • اگر با چند نفر سفر می‌کنید ، رانندگی را بین خود تقسیم کنید. بهتر است هر دو ساعت یک‌بار راننده را عوض کنید.


  • اتاقک داخل خودرو را خنک نگهدارید، محیط گرم ، موجب خواب‌آلودگی می‌شود.


  • چای و قهوه ؛ کافئین مصرف کنید تا خواب‌آلود نباشید.


coolهیپنوتیزم جاده یک اختلال است و شما تنها نیستید. بسیاری از افراد جامعه این وضعیت را تجربه کرده‌اند.


laughingراهکارهای ذکرشده فوق را استفاده کرده و سفری امن و راحت را تجربه کنید.



منبع : گروه خودروسازی کارمانیا

 

خستگی پرواز

خستگی پرواز نوعی اختلال محسوب می‌شود که در آن افراد با مسافرت‌های هوایی که با سرعت از چند منطقه زمانی عبور میکنند ، بروز میکند. اختلال ایجاد شده گذرا است و علت آن ناهماهنگی بین ساعت درونی بدن یا همان چرخه خواب و بیداری فرد با زمان مقصد سفر است.
شایع‌ترین شکایت‌های این افراد بی‌خوابی در شب ، خواب آلودگی زیاد در روز یا نشانه‌هایی مانند اضطراب ، افسردگی ، گیجی ، مشکلات دستگاه گوارشی و قلبی- عروقی است.
خستگی پرواز گذرا است و خودبخود بهبود پیدا میکند ، اما در افرادی با مشاغل نیازمند به تصمیم‌گیری‌های مهم و حساس ممکن است به دلیل نشانه‌های یاد شده و همچنین اختلال در تمرکز ، باعث مختل شدن در عملکرد آنها شود. این نشانه‌ها در افراد مسن ، کم تحرک و مسافرت به سمت شرق بیشتر دیده میشود.


درمان خستگی پرواز شامل نور درمانی و تجویز داروهای مناسب با زمان بندی صحیح تحت نظر پزشک است. به این ترتیب چرخه خواب و بیداری فرد با مقصد سفر ، سریع‌تر سازگار شده و علائم آن بهبود پیدا میکند.


از یه جایی به بعد ............... دیگه بزرگ نمیشیم ؛ پیر میشیم ؛

 

از یه جایی به بعد .............. دیگه خسته نمیشیم ؛ می بُرّیم ؛


از یه جایی به بعد .............. دیگه تکراری نیستیم ؛ زیادی هستیم...!!


پس قدر خودمون ، خانواده مون ، دوستانمون ، زندگیمون و کلأ حضور خوشرنگ مون رو تو صفحة دفتر وجود بدونیم ؛

محبت تجارت پایاپای نیست ؛


چرتکه نیندازیم که من چه کردم و تو در مقابل چه کردی !

بیشمار محبت کنیم ....


حتی اگربه هردلیلی کفه ترازوی دیگران سبک تر بود ....

۱۴ نشانه که شما آب کافی نمی نوشید

هیچ‌چیز در این دنیا بیشتر از یک لیوان بزرگ آب یخ جان آدم را تازه نمیکند. به نظر نمیرسد که یک ‌نفر هم در جهان وجود داشته‌باشد که تأیید نکند بعضی وقت‌ها یک لیوان آب‌ معمولی بیشتر از یک فنجان قهوه یا یک قوطی نوشابه به آدم می‌چسبد. با این وجود ، بسیاری از ما به ‌قدر کافی در طول روز آب نمی‌نوشیم و البته با محروم‌کردن خودمان از طبیعی‌ترین منبع جهان ، دائماً در حال صدمه‌زدن به بدن خود هستیم. در صورت مواجه‌شدن با هر کدام از موارد زیر ، می‌توانید با یک لیوان  H۲O  وضعیت خود را بهتر کنید.


دهان‌تان خشک است.

این مورد خیلی واضح به‌نظر می‌آید ، اما طبعات آن شاید آن‌قدرها واضح نباشد. صد البته هر بار آن حس نامطبوع و بغرنج در دهان به‌ شما دست‌ می‌دهد ، باید کمی مایعات مصرف‌کنید اما نوشیدنی‌های حاوی قند تنها راه‌حلی کوتاه ‌مدت برای مشکل شما هستند. نوشیدن آب‌ ، غشاء مخاطی دهان و گلوی شما را روان ‌می‌کند و در نتیجه دهان شما تا مدت زیادی پس از نوشیدن نخستین جرعه بزاق دهان‌تان مرطوب باقی ‌خواهد ماند.

 

پوست‌تان خشک است.

پوست شما بزرگ‌ترین عضو بدن‌تان است و صد البته باید مرطوب باقی بماند. در حقیقت خشکی پوست یکی از نخستین نشانه‌های کمبود آب‌ در بدن است و می‌تواند مشکلات بسیار بزرگ‌تری به‌همراه‌داشته‌باشد. کمبود آب ‌، کاهش تعریق را در پی خواهدداشت و در نتیجه بدن نخواهد توانست از شر سموم و روغن اضافی جمع‌شده در طول روز خلاص‌شود. اگر می‌خواهید مواد مضر را از بدن‌تان دفع‌کنید ، نوشیدن آبِ بیشتر باید نخستین کاری باشد که به سراغش می‌روید.

 

بسیار تشنه هستید.

پیش‌تر در مورد خشکی دهان بحث‌کردیم ، اما تشنگی می‌تواند از سطح زبان هم فراتر برود. زمانی که آب‌ بدن‌تان به‌شدت کاهش‌یافته‌است ، دوست‌دارید لیوان پشت لیوان آب‌ بنوشید و تا زمانی‌که سطح مایعات بدن‌تان به حد مطلوب برسد به نوشیدن آب‌ ادامه‌خواهیدداد. به صدای بدن‌تان گوش‌کنید ، می‌داند چه دارد به شما می‌گوید.

 

چشم‌هایتان خشک هستند.

تا الان باید برای شما روشن شده ‌باشد که نوشیدن آب‌ تنها بر روی دهان و گلوی شما تاثیر نمی‌گذارد. کمبود آب‌ بدن ، خشک‌شدن و ورم‌کردن چشم‌ها را در پی خواهدداشت. نبود آب‌ در بدن به خشک‌شدن مجاری اشک شما منتهی خواهند شد. اگر پیش خودتان می‌گویید “ خب چه می‌شود اگر گریه‌نکنم؟” ، بهتر است توجه‌داشته‌باشید این کار صدمات بسیار بیشتری به چشم‌های شما خواهند زد ؛ به‌ویژه اگر عینک به چشم می‌زنید.

 

 درد مفصل دارید.

حدود ۸۰ درصد غضروف‌ها و دیسک کمر ما از آب‌ تشکیل شده‌است. جلوگیری از ساییده ‌شدن استخوان‌هایمان در هر بار قدم ‌گذاشتن کاملاً ضروری است. با مصرف آب‌ به مقدار کافی ، می‌توانید اطمینان داشته‌باشید استخوان‌هایتان در هنگام مواجه‌شدن با شوک‌های ناگهانی نظیر دویدن ، ‌پریدن یا به زمین افتادن به‌ یکدیگر ساییده ‌نمی‌شوند.

 

 حجم عضله‌هایتان کاهش‌یافته‌است.

عضله‌های شما نیز تا حد زیادی از آب‌ تشکیل‌شده‌اند. مشخص است کمبود آب‌ در بدن یعنی کمبود عضله. نوشیدن آب‌ قبل و بعد از ورزش و همچنین در میان آن نه ‌تنها میزان آب‌ بدن شما را بالا و مناسب نگه‌می‌دارد ، بلکه آب را به‌جای درست در بدن‌تان می‌رساند و احتمال جراحت و ورم‌کردگی ناشی از ورزش را کاهش می‌دهد.

 

 دوره‌ی مریضی‌تان طولانی‌تر است.

با نوشیدن آب بدن‌تان قادر خواهد بود به ‌دفعات سموم را دفع‌کند. اعضای بدن شما مانند یک ماشین برخی مواد زاید را جدا می‌کنند ، اما اگر شما به این ماشین سوخت نرسانید ، نمی‌تواند به‌درستی کار کند. اعضای بدن در مواجهه با کمبود آب در وهلة اول سعی‌ میکنند از سایر بخش‌های بدن نظیر خون ، ‌آب دریافت‌کنند که خود این امر مشکلات تازه‌ای را به‌دنبال خود می‌آورد.

 

 خسته و بی‌حال هستید.

همان‌طور که قبلاً گفتیم ، زمانی که بدن کمبود آب دارد از خون شما آب قرض‌ می‌گیرد. کمبود آب در بدن ، کمبود اکسیژنی که به بدن عرضه‌ می‌شود را در پی خواهد داشت. صدالبته کمبود اکسیژن به خستگی و بی‌حالی منجر خواهد شد. کمبود بنیه یعنی خستگی کاری ساعت ۲ بعدازظهر را زودتر و زودتر تجربه ‌خواهید کرد و به‌ یاد داشته ‌باشید ، قهوه در دراز مدت کمکی به شما نخواهد کرد.

 

احساس گرسنگی می‌کنید.

وقتی بدن‌تان کمبود آب دارد ، ممکن است احساس گرسنگی به شما دست ‌بدهد. این مورد هم می‌تواند در طول روز اتفاق ‌بیفتد و هم در شب ‌هنگام که شما در پی خوراکی به سمت یخچال روانه می‌شوید. با این حال ، خوردن خوراکی کار بیشتری برای بدن شما فراهم ‌می‌کند ‌در حالی که نوشیدن آب به اعضای بدن‌تان جانی تازه می‌بخشد و سوخت لازم را برای فرآیندهای دیگری که بدن تجربه می‌کند فراهم‌ می‌کند.

 

 مشکلات گوارشی دارید.

پیش‌تر در بارة مخاط دهان و گلو صحبت‌ کردیم و گفتیم مرطوب ‌نگه ‌داشتن آنها به بهبود عملکرد بزاق دهان منجر خواهد شد. این مهم بهبود عملکرد کل سیستم گوارش را نیز منجر می‌شود. بدون دریافت آب کافی ، قدرت و میزان مخاط معده کاهش خواهد یافت و در آن صورت ممکن است اسید معده برای شما مشکل ایجاد کند. پدیده‌هایی نظیر سوءهاضمه و زخم معده نیز به ‌دلیل همین موضوع ایجاد می‌شوند.

 

 یبوست دارید.

همان‌طور که گفتیم ، مناسب ‌نگه ‌داشتن سطح آب بدن به روان‌شدن سیستم گوارش کمک ‌می‌کند. با نبود آب کافی در بدن ، رودة بزرگ از آبی استفاده ‌می‌کند که قرار بوده ‌است توسط غده‌ها در مرحلة بعدی فرآیند گوارش استفاده ‌شود.  اما بد نیست فکر کنید روان‌ نبودن سیستم گوارش به ‌دلیل کمبود آب در غده‌ها نهایتاً به چه شرایطی منتهی خواهد شد.

 

به ‌قدر کافی ادرار ندارید.

باورتان بشود یا نه ، اگر در طول روز ۴ تا ۷ بار ادرار نداشته‌باشید ، معنی‌اش این است که احتمالاً به‌ قدر کافی آب ننوشیده‌اید. ادرار شما باید زرد روشن یا تقریباً بی‌رنگ باشد. اگر رنگ ادرار شما زرد پررنگ است ، در حقیقت بدن‌تان دارد کمبود آب را به اطلاع‌تان می‌رساند. اگر کمبود آب بدن جدی‌تر از این سطح باشد ، می‌تواند به عفونت‌های ادراری منجر شود. در چنین شرایطی باید با پزشک مشورت ‌کنید.



کهنسالی زود هنگام را تجربه ‌می‌کنید.

با افزایش سن ، میزان آبی که بدن می‌تواند نگه‌دارد کاهش می‌یابد. روشن است با افزایش سن‌مان باید آگاهانه میزان آبی را که می‌نوشیم افزایش‌دهیم. گرچه کهنسالی زودرس بیشتر در سطح خارجی بدن مشاهده ‌می‌شود اما صدمات درونی آن نیز با گذر زمان حس خواهند شد. نوشیدن آب به‌ دفعات در طول مدت حیات‌تان برای کاهش احتمال این امر اهمیت ویژه‌ای دارد.

 

این مطلب را تا اینجا خوانده‌اید.

من همیشه آب می‌نوشم. تقریباً همیشه و همه ‌جا یک لیوان یا بطری آب کنار خودم دارم ؛ چه در حال کار باشم ، ‌چه بیرون از خانه و چه زمانی‌که جلوی تلویزیون لم‌داده‌ام. اگر این مقاله را خوانده‌اید ، احتمال دارد به خودتان بگویید “همممم ، در طول روز آب کافی نمی‌خورم”. اگر همین‌طور فکر می‌کنید ، همین حالا برای خودتان یک لیوان آب بریزید! البته نباید زیاده‌روی کنید اما اگر به میزان توصیه‌شده در طول روز آب نمی‌نوشید (که مقدارش بیشتر از حد تصور شما است) ، نوشیدن آب بیشتر ضرری ندارد. حالا اگر اجازه ‌دهید مرخص ‌شوم ؛ این همه تایپ‌ کردن بدجوری تشنه‌ام کرده‌ است.

 

منبع:

lifehack

نویسنده : مت دازمینسکی